صفى الدين محمد طارمى

166

انيس العارفين ( تحرير منازل السائرين ) ( فارسى )

ظرف اوست نه [ ظرف ] « سير » ؛ يعنى مراقبهء دائمه ميان اين امور ثلاث « 1 » كه خالى نباشد از آن امور در آن واحدى . و او تعظيمى است كه لايق باشد به عظمت او و بهاى او در جنب حقارت عبد و ذلّ او به حيثيتى كه مشاهده كند تلاش كلّ مخلوقات را در نور عظمت او و فناى همه در قهر سلطان و جلالت او . پس ذاهل مىشود در اين شهود از نفس خود و غير خود . و « مداناتى است » يعنى قربى است در غايت نزديكى كه اقتضا كند تلاشى احقر اشيا را در نور تجلّى اعظم اشيا ؛ و شكّى نيست آنكه مثل اين مدانات حامل است بر تعظيم بالغ به درجهء قصوى و « سرورى است » يعنى « 2 » سرورى كه رسيده نمىشود به كنه او و ممكن نيست وصف او و ادراك كرده نمىشود او را مگر به ذوق كه « باعث » است بر سيرى شتاب‌كننده به سوى مقصود مراقب كه نباشد در او فتورى و نه وهنى ؛ و اين از مواهب سنيّه است . و الدرجة الثانية : مراقبة نظر الحقّ إليك برفض المعارضة ، و بالإعراض عن الاعتراض ، و نفض رعونة التعرّض . « مراقبهء نظر حقّ به سوى تو » فوق مراقبهء حقّ است در سير به سوى او . چرا كه مراقبهء سابق دوام حضور قلب با او و ملاحظهء قلب مر او را است ؛ و اين « 3 » دوام شهود نظر حقّ است به سوى تو ؛ و او آن است كه مشاهده كنى آنكه او رقيب و شاهد توست . پس استطاعت ندارى آنكه معارضه كنى فعل او را به فعل خود و نه ارادهء او را به ارادهء خود ، و ترك مىكنى فعل و ارادهء خود را فانى در فعل و ارادهء او ؛ پس

--> ( 1 ) . اصل : ثلثه . ( 2 ) . اصل : و سرورى است چه . ( 3 ) . اصل : - است و اين .